In 2019 bevond de wereld zich ineens op een kantelpunt. Het was écht gebeurd, Trump was voor het eerst president geworden van de Verenigde Staten. En één van zijn eerste opzienbarende acties was dat hij een muur wilde optrekken tussen Mexico en Amerika. Dat heeft hij uiteraard gedaan, wij konden hem niet tegenhouden. Maar we wilden er wel tegen protesteren. Dus hebben we het plan opgevat om alle muren te slechten, ook de taalbarrières. In een memorabele samenwerking met het Willemsfonds en Interlitratour schreven we een gedicht in dertien talen. Frans, Bulgaars, Turks, Arabisch, de Afrikaanse spreektaal vertaalden we ironisch genoeg in het Engels, Russisch, Zweeds, Duits, Spaans, Italiaans, Viëtnamees, Roemeens en Nederlands. Bovendien - omdat we géén half werk wilden afleveren - publiceerden we een beperkte oplage van een boekje waar het gedicht in elk van die veertien talen terug te vinden was.

Het was een titanenwerk waar af en toe de toren van Babel niet veraf was, maar op het eind vonden we elkaar, via talen van anderen. Er staat geen enkele fout, in geen enkele taal. Omdat we het met geduld en terwijl we luisterden naar de ander hebben gedaan. Hieronder een foto met (bijna) alle dichters, Suzanne Ter Haar van het Willemsfonds en An De Winter, de vrouw van Jan Ducheyne.  Het was wonderlijk om ineens zoveel werelden binnen te duiken. Mensen die anders nooit met elkaar in contact zouden zijn gekomen. Verenigd via de poëzie. Het leek ons symbolisch om het gedicht voor te stellen aan het Klein Kasteeltje, waar sinds jaar en dag vluchtelingen worden gehuisvest, in het centrum van Brussel. Het gedicht gaat uiteraard over het slopen van muren, barrières en uiteraard was de symboliek van de meertaligheid groot.

We namen met Partij Voor De Poëzie deel aan een wereldwijde actie ‘For A World Without Walls’, ondersteund door World Poetry Movement. 

In dit extract uit een interview uit die tijd legt Jan Ducheyne uit waarom PVDP wilde deelnemen aan deze actie met een nieuw gedicht : 

1. Waarom heb je besloten deel te nemen aan dit project? 

Ik had gehoord dat er een initiatief was dat ‘Bewogen’ heet. ‘Bewogen’ wil bruggen slaan waar die nodig zijn. Met nieuwkomers, met vluchtelingen, met iedereen die het leven in een complexe samenleving wil omarmen in plaats van zich af te sluiten. Daar wilde ik deel van uitmaken. En via ‘Bewogen’ kwam ik in contact met de mensen van ‘Interlitratour’. Ik voelde meteen aan dat ik in deze groep mijn expertise het best aanwenden kon. Ik heb toen vanuit mijn project Partij Voor De Poëzie voorgesteld om een gedicht te schrijven in zoveel mogelijk talen. Wat wij met Partij Voor De Poëzie wensen te bereiken is even eenvoudig als complex. We hebben twee slogans ‘Meer Poëzie, altijd, overal!’ en ‘La Poésie doit être fait par tous et partout, non par un.’ Het is een speelse manier om ons doel, meer poëzie in de openbare ruimte, op een andere manier, dicht bij de mensen te brengen. We willen geen vrijblijvende gedichten schrijven. Het is er de tijd niet meer naar om als dichter aan de zijlijn te blijven staan. Toch niet constant. Je kunt je af en toe uiteraard beter wat terug trekken, maar het is ook heel goed om er middenin te gaan staan, in die wereld. Mét poëzie, met open ogen. 

2. Hoe kijk je terug op dit project? Wat heb je geleerd? Wat vind je interessant? 

Wel, het was geweldig om een gedicht te schrijven in zoveel verschillende talen. We zijn  als volgt tewerk gegaan : Ik heb een opening geschreven en dan een volgorde bepaald, de tweede dichter voegde zijn of haar zinnen toe en zo gingen we verder, tot we een gedicht hadden in veertien talen. Het was een huzarenstukje, maar het is een mooi resultaat. Wat ik heb geleerd is dat het altijd mogelijk is om te communiceren met de ander, hoezeer er ook een taalbarrière is. We begrepen elkaar altijd wel. Wat ook wel waar is, dat is dat je rekening dient te houden met de persoonlijkheid van iemand, de ene dichter is de andere niet, de ene persoonlijkheid is de andere niet. En dan had je nog de cultuurverschillen, maar dat blijft allemaal verwaarloosbaar ten opzichte van het mooie, coherente resultaat.