Elk signaalgedicht had een aanleiding. Meestal een actueel thema dat onze aandacht trok, waardoor we er een gedicht over wilden schrijven. Jan Ducheyne herinnert zich een gesprek met Joost Vandecasteele op het terras van de Kaffabar aan het Rouppeplein, centrum Brussel. Het tweetal ging daar vaak koffie drinken, dus dat ze destijds over de Partij Voor De Poëzie babbelden lag voor de hand. Het ging over privacy, en hoe dit een thema was. Als er één gedicht is waar Jelle Jespers zichzelf heeft overtroffen in de vormgeving, dan is het wel met dit gedicht. Zoals je kunt zien op de bijgevoegde foto van het gedicht zijn enkel de eerste zinnen leesbaar. Althans op het eerste zicht. Als je het ontwerp van het gedicht van Jelle tegen het licht houdt, dan kun je het helemaal lezen.
Als je het gedicht helemaal wilt horen, dan kan dat hier : Signaal 5 op Soundcloud, montage Katrin Lohmann. Het lijkt alsof het in 2019 niet vaak beluisterd is. Zo gaat dat, met dergelijke acties waar wij al onze energie in steken. Ze belanden in de annalen van de geschiedenis. Nochtans is dit een prachtige audio-opname. Met die onweerlegbare stem van Joost Vandecasteele als begin van het gedicht, contrasterend met Google Vrouw voor iedereen die geen audio-opname maken kon. Magistraal goed passend in het thema, in het heikele onderwerp dat privacy is. 

De lancering van het vijfde signaalgedicht gebeurde op tijdens het begin van de Lente. Dat was eraan te merken. Er was levendig veel aan het gebeuren in Gent. We kozen voor de vrijplaats ‘De Ruimte’ om ons gedicht voor het eerst te brengen. Aanwezige dichters waren onder andere Joost Vandecasteele,