Het jaar 2018 markeerde het einde van de oorspronkelijke Dans! Dichter! Dans!-formule, maar bracht ook de eerste kiemen van wat later zou uitgroeien tot een professionele organisatie. Na de leerzame ervaringen van het voorgaande jaar, met name de teleurstelling in Ampere, besloten we het roer drastisch om te gooien.

De kentering begon met een voorstel van Jonas De Bruyn voor een benefietvoorstelling in het conservatorium. Het was een symbolische terugkeer naar de academische wereld, maar dan op onze eigen voorwaarden. We transformeerden 'De bruine foyer' tot 'Club Cons' - een speelse verwijzing naar de bijnaam van het conservatorium. In 2022 zag ik in de lift van het gebouw dat de foyer nog steeds ‘Club Cons’ word genoemd.

Dans! Dichter! Dans! op de Gentse Feesten

Aftermovie Gentse Feesten

Een cruciale stap in onze ontwikkeling was de oprichting van een vzw. Hoewel het proces moeizaam verliep door gebrek aan ervaring, opende het deuren die voorheen gesloten bleven. De komst van Daan Janssens naar ons team bleek waardevol - zijn connectie met Auw La leidde tot een memorabel optreden op de Gentse Feesten, waar we voor het eerst een breder cultuurpubliek bereikten. 

Onze eerste subsidie-aanvraag was een avontuur op zich. Het schrijfproces was intensief, maar resulteerde in een bescheiden budget voor een editie in BarBroos, dat net was herrezen uit de as van het oude Café Video. Voor het eerst konden we experimenteren met een iets professionelere aanpak: een hele dag voorbereidingstijd in plaats van het gebruikelijke gehaaste kwartier voor aanvang. Hoewel het evenement artistiek en technisch goed verliep, bleef het publiek helaas beperkt. Als een van de eerste evenementen in het vernieuwde café hadden we nog niet het publieksbereik waar we op hoopten.

De laatste editie van het jaar, opnieuw in Club Cons, voelde als een perfect afscheid van deze periode. Alle elementen die Dans! Dichter! Dans! hadden gevormd - de spontaniteit, de muzikaliteit, de literaire diepgang en de collectieve energie - kwamen één laatste keer samen. Niemand wist toen dat er een lange pauze zou volgen, maar achteraf gezien was het een waardig slot van onze eerste fase. We hadden bewezen dat ons format werkte, maar ook dat het toe was aan evolutie. De fundamenten voor Dans! Dichter! Dans! 2.0 waren gelegd, al zou het nog enkele jaren duren voordat we die nieuwe vorm zouden vinden.