Het is goed om alles te ordenen, want anders zou de geschiedenis zijn eigen vorm aannemen. Zo was het bijvoorbeeld bijna tussen de plooien van de tijden gegleden dat we met drie kompanen de nacht vóór de grote lancering van PVDP, op passende guerilla wijze (weliswaar in samenspraak met de Bozar) om 1u ‘s nachts de leuzes van Partij Voor De Poëzie : ‘Meer poëzie, altijd, overal’ (bedacht door Charlotte van den Broeck) en ‘La Poésie doit être fait par tous et partout. Non par un. (naar Compte De Lautréamont, lichtjes aangepast door Michaël Vandebril).

Maar dus, deze nachtelijke actie is meteen de meest succesvolle actie van PVDP wat betreft het aanbrengen van poëzie in de openbare ruimte. Want doordat de poort die de trap naar de Ravensteingalerij afsluit pas om 1u ‘s nachts dicht gaat, en wij de letters rechtstreeks op de spaanplaten boven de trap hebben geplakt, hangen ze daar nog steeds, die leuzes van PVDP. Dagelijks passeren er duizenden mensen onderweg naar de trein of ergens anders, en dan lezen ze hoogstwaarschijnlijk niét de leuzes, maar ze staan er wel. Ondertussen zijn ze dus onderdeel van het decor geworden. Maar wie weet dat ze er hangen, zoals Pieter Bogaert, Alex Deforce en Jan Ducheyne die ze aanbrachten, dan kijken ze, en lachen stil, en denken ze terug aan die nacht, en de dag die erop volgde. Dus als je daar passeert, kijk dan maar, je zult zien, de leuzes zullen er nog hangen!