"Signaal 1 & Signale 1 zijn twee odes aan het leven, en aan de poëzie an sich.
Beide gedichten zijn wervelend geschreven, de ene schitterende zin na de andere, volgens het cadavre exquis principe, door de ene na de andere dichter toegevoegd in sneltempo. Het resultaat zijn twee krachtige, memorabele gedichten."
Jan Ducheyne, voorzitter van Partij voor de Poëzie
En dan was het zover. Het eerste Signaalgedicht.
Meteen twéé verschillende gedichten dus.. Geschreven door 24 dichters.
Het is écht zo dat wij heel ver zouden moeten zoeken om te weten van wie alle zinnen zijn.
Al zal iedereen wel zijn of haar eigen zinnen herkennen. Die dag, in 2018 was eenvoudigweg een prachtige sublimatie van alle plannen. De Bozar, de mooist mogelijke plaats om de PVDP boven de doopvont te houden.
Beide gedichten werden voorgesteld in een pop up kiosk die was opgetrokken in het kader van het programma van Bozar Occupied, Een idee van de toenmalige passionele bezieler van de Bozar, een man die zijn geschiedenis kent, en met deze actie wilde refereren naar een eerdere bezetting van de Bozar in mei 1968 : Paul Dujardin. Bovendien was ook zijn vrouw Lydia Desloovere een fan van het eerste uur van PVDP, waardoor de samenwerking moeiteloos en op groot enthousiasme verliep.
Om te beginnen was er de legendarische Bernard van Eeghem, die één van zijn monumentale letterschilderijen maakte, met een ladder en een sierlijk lang penseel.
Bernard deed dingen die niemand anders deed, eenvoudigweg omdat het niet te bevatten is hoe hij te werk ging, enkel voor hemzelf. Deze unieke man kon niet ontbreken bij het publieke ontstaan van Partij Voor De Poëzie, want hij was poëzie in al zijn vezels en gedachten.
De aanwezige dichters waren Jef Staes, helaas is ook deze gigant overleden in 2024. Maar hij was erbij in 2018, net als Kevin Bellemans (Dooshoofd), Kurt De Boodt (die echter niét heeft meegeschreven aan het gedicht), Michaël Vandebril, Charlotte Van den Broeck (die ook de leuze : ‘meer poëzie, overal, altijd’ bedacht), Stijn Vranken, Kasper Demeulemeester, Alex Deforce, Laurence Vielle, Jonas De Bruyn (schreef ook niet mee).
Het gedicht werd met veel vreugde en enthousiasme gebracht, voorgelezen van het schitterende pamflet dat door huisontwerper Jelle Jespers in sobere stijl op tijd was afgeleverd! Het pamflet was recto verso bedrukt. Aan de ene kant het Franstalige gedicht : Signale 1, aan de andere kant het Nederlandstalige gedicht ‘Signaal 1’.
Na de officiële eerste lezing keerden de dichters het vizier richting de stad. Daarvoor hadden ze goeie partners gezocht en gevonden. Café Marché, een schitterend straatorkest en de majorettes van Majoretteketet waren de ideale aandachtstrekkers om in stoet mee naar het centrum te trekken!
Het was een legendarische stoet. Van aan de Bozar, via de Beurs tot aan de Monk alwaar een editie van De Sprekende Ezels plaatsvond om een passend orgelpunt aan deze historische dag te breien.
Het pamflet werd uitgedeeld aan iedereen die het maar wilde en zo werd meteen de filosofie van Partij Voor De Poëzie in de praktijk omgezet. Mensen die nooit in aanraking komen met poëzie kregen ineens een tweetalige pamflet toegestopt, dat er mooi uitzag, dat toegankelijke zinnen bevatte. Kansarme mensen, mensen met zichtbare kopzorgen, kinderen en bejaarden, forenzen en doorwinterde Brusselaars, allen keken vrolijk en verrast op, toen de stoet passeerde, toen ze het gedicht cadeau kregen, en de avond in de Monk was evenzeer een avond om nooit meer te vergeten. En dit niet in het minst door de medewerking van de patron Filip Jans die het project met al zijn enthousiasme graag verwelkomen mocht.
Videoverslag over de onthulling van Signaal 1 en de bijhorende stoet.
