De tweede golf van de Corona Epidemie was bijna de doodsteek voor PVDP. In het vermaledijde 2021 beperkten de dichters zich noodgedwongen tot het maken van scheurkalenders voor De Sprekende Ezels, waarin de PVDP wel degelijk nog actief was en vermeld werd. De dichters namen nagenoeg allen deel aan ‘Dichters van Wacht’ een ideaal project om tijdens Corona te lanceren. Er was échter wél het moment in de zomer van 2021 dat PVDP het nieuwe gedicht heeft voorgesteld in het kasteel van Beauvoorde, op 30 juli 2021. Een ode aan de man die voor de inspiratie zorgde voor de Signaalgedichten, via het optreden van Tibo Vandenborre, over het Sienjaal. Het gedicht kreeg als titel ‘Van Ostaijen en werd uitzonderlijk vormgegeven door een andere vormgever dan Jelle Jespers, namelijk niemand minder dan Emma Michelle Ducheyne, de dochter van Jan Ducheyne, de bezieler van Partij Voor De Poëzie,
Het gedicht werd voorgesteld op een evenement in het Kasteel van Beauvoorde, er werd speciaal een bus ingelegd die van Antwerpen naar Beauvoorde reed. Dat was geen succes, want enkel de dichters namen de verder lege bus. Al had ook deze actie wel weer iets poëtisch. Aanwezige dichters waren Sara Eelen, Alex Deforce, Hans Depelchin, Delphine Lecompte en Jan Ducheyne. De geweldige muzikanten Simon Lenski en Nicolas Rombouts begeleiden Deforce en Ducheyne, en daar zijn gelukkig beelden van! (zie hieronder). Het gedicht werd ook nog op de muur geschilderd in de Permeke Bibliotheek in Antwerpen, in het kader van de nacht van Permeke. Eigenlijk is vooral de herinnering aan deze actie een beetje flou. De foto’s van de tekening in Permeke vinden wij ook niet terug, omdat wij niet meer weten wanneer de tekening op de muur is aangebracht. De Partij was hier eigenlijk aan het einde van zijn/haar Latijn. Maar toch blijft het een mooi gedicht. Een mooie laatste krachtinspanning alvorens enkele jaren van het toneel te verdwijnen. Gewoon, omdat het even op was, maar wél met profetische woorden, als laatste zinnen : “Het begin van het begin, het einde van het einde. Alles gaat door. We, eindelijk groot nieuws, mooie holle woorden waar iedereen van houdt.”
En dus, toen alle sporen dood liepen, contacteerde ik Christophe Come van Productie- en Projectleider van de Nachten van Permeke. Hij loste het mysterie op!
Er werd namelijk NOOIT een gedicht van Paul VAn Ostaijen op een muur van de Permeke bib geschreven, wel zorgde grafitti artiest Spittler voor een ‘piece’ dat door Van Ostaijen was geïnspireerd.
Videoverslag van de presentatie van Signaal 9.